Nieuws

Nieuwe voetbalsters gezocht

FC Schoonbroek breidt zijn dameswerking uit en daarom zoeken we nieuwe speelsters. Alle meisjes vanaf het 5de leerjaar zijn welkom! Heb je interesse om bij FC Schoonbroek te komen voetballen, kan je je via deze link aanmelden.



FCS I is kampioen!

Ook de regionale (en de heel regionale) pers besteedden aandacht aan de titel van FCS I. Journalisten van Gazet van Antwerpen, Het Nieuwsblad en Het Laatste Nieuws waren vertegenwoordigd op de Bosvlinders en ook de redactie van ons voetbalboekje stak hun vreugde niet onder stoelen of banken. Hieronder vind je hun artikels van voor het titelgebeuren en van de titelmatch zelf:

Artikel 1: Het Nieuwsblad (22 maart 2014)

FC Schoonbroek voetbalt voor overleden ploegmaat

DOOD VAN MAARTEN (28) STUWT ROOD-WIT NAAR KAMPIOENSTITEL

Toen Maarten Wens (28) vorig jaar plots overleed, legden zijn ploegmaten van voetbalclub FC Schoonbroek een dure eed af op zijn begrafenis. ‘Wij worden volgend seizoen kampioen voor jou, kameraad!’

Volgend weekend kunnen de spelers van FC Schoonbroek hun postume belofte waarmaken, want dan staat in de eerste klasse van het Kempense Arbeidersvoetbal de titelmatch tussen de eerste en de tweede in de stand op de kalender: FC Schoonbroek uit Retie tegen FC Kempenzonen, de club van ex-profvoetballer Patrick Goots uit buurdorp Dessel.

Maarten stierf in mei vorig jaar na Schoonbroek-kermis. ‘Een dag na de kermis werd hij getroffen door een zwaar hartinfarct’, zegt Gert Wens (47), clubvoorzitter en nonkel van Maarten. ‘Een week lang heeft hij nog gevochten voor zijn leven, maar uiteindelijk moest hij de strijd opgeven. Dat uitgerekend hem dat moest overkomen. Maarten was kerngezond en supersportief. Hij was regent lichamelijke opvoeding van opleiding en hield van survivaltochten in de Ardennen.’

Ook voetballen kon hij als de beste. Bij FC Schoonbroek was hij een van de sterkhouders van het eerste elftal. Op zijn graf zwoeren zijn ploegmaten daarom dat ze er alles aan zouden doen om in het daaropvolgende seizoen kampioen te worden, als eerbetoon aan hun nummer 11. ‘Er wordt nu veel meer en harder getraind dan vroeger. Maarten is de drijfveer van onze ploeg’, zegt Gert.

Geen minuut stilte

In Schoonbroek is Maarten tot vandaag niet vergeten. ‘Hij had alleen maar vrienden in het dorp. Niemand vertelde ooit iets slechts over hem. Maarten was een prachtkerel: altijd in voor een grap, vriendelijk en hyperactief. Stilzitten kon hij niet. Daarom hebben we op het veld ook nooit een minuut stilte gehouden voor de match. Wel in tegendeel, als eerbetoon maakten we juist heel veel lawaai, omdat Maarten zelf helemaal geen stille jongen was.’

De match Schoonbroek-Kempenzonen vindt plaats op zaterdag 29 maart om 15 uur op het clubterrein in Kortijnen, Retie. Het bestuur roept iedereen in het dorp op om massaal te komen supporteren.

Artikel 2: Het Laatste Nieuws (29 maart 2014)

"Kampioen spelen voor Maarten"

VOETBALLERS DICHTBIJ BELOOFDE TITEL VOOR OVERLEDEN TEAMMAAT

De voetballers van FC Schoonbroek staan op het punt hun belofte waar te maken: de titel pakken voor hun overleden ploegmakker Maarten Wens uit Schoonbroek. Maarten (28) stierf bijna een jaar geleden aan een hartinfarct. "Al het hele jaar zet iedereen zich extra hard in. Iedereen wil die titel pakken, als eerbetoon aan Maarten."

alt

Voor de spelers en het bestuur van voetbalclub FC Schoonbroek is het een erg emotioneel geladen voetbalseizoen. In mei vorig jaar overleed speler Maarten Wens op amper 28-jarige leeftijd aan een hartinfarct. Al zijn ploegmaats beloofden op zijn avondwake plechtig dat ze speciaal voor hem de titel zouden pakken. Tijdens de laatste thuismatch van het seizoen daagden afgelopen zaterdag een driehonderd supporters op om hun ploeg naar die titel te schreeuwen.

"Maarten was net terug blessurevrij en klaar om dit seizoen brokken te maken", zegt Wilfried Wens, vader van Maarten, die zelf ook als supporter aanwezig was. "Hij was heel veel met voetbal bezig en speelde hier enorm graag. Je merkt al het hele seizoen dat iedereen er echt op gebrand is om die titel te pakken. Het zou een heel mooi eerbetoon zijn."

Zaterdag is een groot spandoek ontvouwd met het opschrift 'You 'll never walk alone' en '11', het rugnummer van Maarten. De spelers dragen al langer een speciale badge op hun shirts met een karikatuur van Maarten. In de kantine hangen al het hele seizoen een foto en het shirt van Maarten als eerbetoon. "Hij was een hele toffe gast", zegt Gert Wens, voorzitter van FC Schoonbroek en nonkel van Maarten. "Eén van onze beste spelers in de ploeg, maar vooral ook iemand die altijd goed gezind was. Iedereen had hem graag. Zijn overlijden was een enorm drama, waar iedereen echt door is geraakt. Ik heb ook nog steeds het gevoel dat hij hier aanwezig is, alsof hij hier nog elk moment kan binnenwandelen."

Wilskracht

"Iedereen in de ploeg wil echt absoluut voor hem kampioen spelen", vult Bert Wens aan, kapitein van de ploeg en broer van Maarten. "We zijn dit seizoen bijna altijd met meer volk op training en de inzet in de matchen ligt duidelijk een stuk hoger dan de voorbije jaren. Normaal gezien eindigen we altijd rond de zesde of zevende plaats, maar dit jaar is helemaal anders. Als we bijvoorbeeld op achterstand komen, blijven we geloven in de overwinning. Al die extra inzet en wilskracht, dat is heel speciaal. Het mag nu echt niet meer mislopen.

Uiteindelijk won Schoonbroek zaterdag de wedstrijd met 3-1. Omdat ook eerste achtervolger Hoekske Sport zaterdag zijn wedstrijd won, kan Schoonbroek de titel ten vroegste volgende zaterdag vieren. Als Schoonbroek volgend weekend beter doet dan concurrent Hoekske Sport, dan is de titel binnen. Anders wordt het wellicht wachten tot op de allerlaatste speeldag.

alt

Artikel 3: Het Nieuwsblad (12 april 2014)

FC Schoonbroek pakt kampioenstitel voor overleden ploegmaat Maarten

De spelers en supporters van FC Schoonbroek droegen hun titel op aan Maarten, hun eeuwige nummer 11.

RETIE - Wat ze vorig jaar op de begrafenis van hun ploegmaat beloofden, hebben de spelers van FC Schoonbroek afgelopen weekend ook echt uitgevoerd: ze pakten de kampioenstitel in de eerste afdeling van het Kempense Arbeidersvoetbal.

Hun 28-jarige teamgenoot Maarten Wens, de eeuwige nummer 11 van FC Schoonbroek, overleed elf maanden geleden totaal onverwacht na een hartinfarct.

Zijn vrienden componeerden ook nog een speciaal lied voor Maarten. Klik op de link onderaan deze pagina om de prachtige song te beluisteren, gekruid met beelden van de kampioenendag.

Artikel 4: Het Laatste Nieuws (12 april 2014)

FC Schoonbroek pakt titel voor overleden ploegmakker

Voetbalclub FC Schoonbroek heeft zaterdag kampioen gespeeld in de eerste afdeling van het Kempische arbeidersvoetbal. Ze wonnen met 0-2 van de Molse Bosvlinders en pakten daardoor de titel die werd opgedragen aan hun overleden ploegmaat Maarten Wens (28). Na de wedstrijd vloeiden er dan ook enkele traantjes bij de voetballers en de supporters.

Zo'n 160 supporters van Schoonbroek gingen zaterdag mee naar Mol om de laatste match van hun ploeg bij te wonen. Het elftal van FC Schoonbroek verloor ploegmakker Maarten Wens vorig jaar plots aan een hartinfarct. Zijn voetbalvrienden zwoeren toen kampioen te spelen in naam van de twintiger. "En dat is nu gelukt", lacht voorzitter en nonkel van Maarten, Gert Wens. "Wij zijn ongelooflijk blij dat we dit nog hebben waargemaakt voor onze overleden ploegmaat."

Na de wedstrijd zongen de supporters van Schoonbroek een lied dat speciaal gecomponeerd was voor Maarten. Al bij de eerste tonen werden de aanwezigen erg emotioneel.

"Het was een erg ingetogen moment", zei Gert Wens kort na de wedstrijd. "En nu gaan we een goed feestje bouwen in ons supporterscafé om onze titel te vieren. Daar hangt trouwens een grote affiche van Maarten aan de gevel."

Artikel 5: Gazet van Antwerpen (12 april 2014)

FC Schoonbroek speelt kampioen voor overleden ploegmaat

fc schoonbroek speelt kampioen voor overleden ploegmaat

FC Schoonbroek werd zaterdag kampioen in de eerste afdeling van het Kempense Arbeidersvoetbal. Wat de titel extra speciaal maakt is dat ze hem volledig opdragen aan Maarten Wens, hun ploegmaat die vorig jaar plots overleed aan een hartinfarct.

Schoonbroek kleurde zaterdag rood-wit, het hele dorp leefde mee met de voetballers die hun voornemen kampioen te spelen moesten waarmaken. De beslissende match vond plaats bij FC Bosvlinders. Met een overvolle harmonicabus, waar pakweg 130 supporters een plaatsje in kregen, vertrok men richting Mol-Ezaart. De verwachtingen waren hooggespannen want de overwinning draaide in de eerste plaats eigenlijk niet enkel rond de sport.

"Vorig jaar in mei verloren we één van onze beste spelers, Maarten Wens. Hij was toen 28 en overleed plots aan een hartinfarct", vertelt Gert Wens, clubvoorzitter en nonkel van Maarten. "Met de herdenking van Maarten heeft de ploeg een belofte gemaakt: we gaan dit jaar niet mét Maarten, maar voor Maarten kampioen spelen. Het was wennen voor de spelers om zonder hem op het veld te staan. De voetballers zijn twee weken vroeger beginnen trainen omdat ze met zichzelf geen blijf wisten. De eerste matchen hebben we allemaal gewonnen, we zaten echt in een flow want stonden op een gegeven moment met twaalf punten voor. Dan kregen we even een dip en momenteel hebben we nog drie punten op overschot. Sinds de eerste speeldag hebben we altijd bovenaan gestaan, maar als we vandaag tegen de Bosvlinders verliezen kan het dus nog altijd fout lopen. Het blijft link, daar zijn we ons van bewust."

Een massa Schoonbroeksupporters verzamelde zich zaterdagnamiddag op het terrein van de Bosvlinders. De mannen in T-shirts met de karikatuur op van Maarten en zelfs vrouwen met dito oorbellen. Het stressniveau lag dus extra hoog en de druk op de schouders van de spelers was zwaar. Met 0-2 wist FC Schoonbroek Bosvlinders het plein af te sturen. Het feest barstte dan ook los. "Wat dit jaar is gebeurd, is magnifiek! Het schone eraan is dat we onze belofte hebben kunnen waarmaken, het plaatje is nu compleet", reageert Gert na de match. "De doelpunten werden trouwens gescoord door de broer en de neef van Maarten, schitterend." Na de match hebben de spelers en de supporters nog een lied afgespeeld en meegezongen dat Paul speciaal voor Maarten had gemaakt. Het was dus een vat vol emoties, met veel tranen maar ook heel veel blijdschap.

Artikel 6: Voetbalboekje FC Schoonbroek

Het begon vorig jaar in mei, ... eigenlijk al voor mei. We hebben een goeie ploeg, al jaren, maar om één of andere reden eindigde ze telkens onder de verwachtingen. We dachten toen: volgend seizoen, met Maarten er terug bij, zouden we toch eens in die top 5 of top 3 moeten kunnen eindigen. Sommigen durfden zelfs al het woord ‘titel’ vernoemen, maar ... dan kwam dat verschrikkelijk moment half mei. De ploeg, de club en heel Schoonbroek liep er wat verbijsterd en vol ongeloof bij. Ze zwoeren een eed: “We worden kampioen voor Maarten!”

Half juli las ik een mailtje van een ploegmaat: “Ik weet met mezelf geen blijf, ik weet niet goed wat doen. Wie komt er deze avond mee trainen?” De reactie was fantastisch en 14 dagen vroeger dan normaal zijn de trainingen gestart en wel 2 keer per week. Een aantal spelers kwamen in de zomer nog bij de kern: Dieter speelde ’s zondags al mee, maar kwam nu op zaterdag ook voltijds de rangen versterken. Hans had het provinciale voetbal achter zich gelaten, maar vond nog te veel plezier in het spelletje en pikte de draad terug op bij FCS en ook Niels zocht, naast zijn andere voetbalactiviteiten, nog een uitlaatklep voor zijn teveel aan voetbalenergie.

De trainingsarbeid van de zomermaanden moest vruchten gaan afwerpen. Eind augustus werd de kalender bekendgemaakt. We kregen onmiddellijk een zwaar programma voorgeschoteld met Motorclub en ’t Hoekske, de nummers 2 en 1 van vorig seizoen. Doemscenario’s als 0 op 6 doken her en der op, al besefte iedereen ook dat deze zware start kansen bood: spelen tegen ploegen die er een topseizoen hebben opzitten doe je misschien beter direct na de onderbreking in plaats van na een aantal speeldagen, wanneer zij hun matchritme hebben teruggevonden. FCS stond al onder stoom en won die eerste 2 matchen met overtuiging: heel volwassen met 0-2 op Motorclub en de week daarna met goed voetbal verdiend 3-1 tegen Hoekske. Deze 6 op 6 zorgde voor voorzichtig optimisme: zou het dan toch...? Dat gevoel kreeg de week nadien al terug een flinke knauw toen er op Broekkant niet meer dan een 1-1 gelijkspel werd behaald.

Heikneuters, toen nog op volle sterkte, kon pas in het laatste kwartier worden opzij gezet. Ook de zeges tegen promovendi Flurky en Jong Lansiers waren nipt (telkens 2-1). Dan volgden al meteen twee cruciale weken met wedstrijden tegen Kempenzonen en W. Spin, die zich naast FCS in de top van de rangschikking hadden genesteld, maar ook dit tweeluik kwamen we goed door. Kempenzonen kwam nog wel op voorsprong, maar werd nadien bij wijlen zoek gespeeld (1-3). De zege tegen W. Spin was moeilijker: weer kwamen we op achterstand en tot ver in de tweede helft stond het gelijk. Toch trokken we nog met 3-2 aan het langste eind. Voor de eerste keer sinds erg lang pakte FCS door deze zeges de kop in de rangschikking.

De week daarop verloren we dan, voor de enige keer in de heenronde, wel van ’t Schijf. De bezoekers kwamen snel op voorsprong met een zondagsschot en betonneerden dan met succes hun doel. De weken daarop volgde een sterke reactie van onze jongens met afgetekende overwinningen. Zo sloten we de eerste competitiehelft af met een ongeziene 34 op 39 (slechts 2 punten minder dan in het ganse seizoen 2012-2013). FCS had op dat moment een voorsprong vergaard van 4 punten op dichtste achtervolger W. Spin (die bovendien een match meer hadden gespeeld) en al 9 punten op de derdes, Kempenzonen en Motorclub. Hoekske had z’n start volledig gemist, maar was toch al opgerukt naar de vijfde stek, op 11 punten van FCS. Dit zag er erg veelbelovend uit, maar de terugronde kondigde zich als zeer zwaar aan (fysiek én mentaal). Op dat moment was iedereen er al van overtuigd dat Hoekske nog de grootste titelconcurrent zou worden, want samen met Kempenzonen kwamen zij stilaan op volle toeren.

In de eerste wedstrijd van de terugronde werd erg moeizaam nipt de maat genomen van Broekkant, toch altijd een lastige klant voor FCS: 4-3. De week daarop werd Motorclub zonder pardon terug naar Lommel gestuurd met de grootste zege van het seizoen: 5-1. Vervolgens was er de eerste echt cruciale match van de terugronde, op verplaatsing bij Hoekske. De supporters beseften dit en waren massaal opgekomen om hun ploeg, die een aantal sterkhouders miste, te steunen. Zij zagen een gelijkopgaande match met Hoekske dat de beste kansen kreeg en FCS in de tweede helft steeds meer wegdrukte, maar het bleef 0-0 tot die laatste minuut. Een flankspeler van hen zette voor vanop links en hun spits kon helemaal alleen vanop 2 meter naar doel afronden... maar hij raakte de bal niet goed en deze rolde tergend traag naar doel. Onze keeper kon er zijn hand opleggen, maar was het achter of op de lijn? De scheidsrechter oordeelde op de lijn (wat correct was) en het bleef 0-0. Dit was een enorm belangrijk punt, omdat FCS zo z’n voorsprong van 11 punten behield op Hoekske.

In de laatste wedstrijd voor het teerfeest werd Flurky voor een tweede keer geklopt: 4-1. Op het teerfeest waarschuwde onze voorzitter de spelers: de buit was nog niet binnen en we moesten gefocust blijven! Ondanks zijn gevleugelde woorden liep het even mis. De regen kwam en FCS moest, in tegenstelling tot de andere ploegen, verplicht 4 weken rusten door afgelaste wedstrijden en het forfait van Heikneuters.

Zwaar verlies tegen Braberg (1-5) en onterecht verlies tegen ’t Spin (2-1) legde het gebrek aan wedstrijdritme bloot en deze zorgden voor lichte paniek. FCS zag z’n riante voorsprong plots slinken en besefte dat het vol aan de bak moest om de titelkansen niet te hypothekeren. De inhaalwedstrijd op Red Star werd met een karrenvracht inzet verdiend gewonnen (0-1) en ook op ’t Schijf kaapte FCS de 3 punten weg (2-3). Deze zege was voor een groot stuk de verdienste van onze zeer sterke bank. Op Jong Lansiers troffen we een herboren thuisploeg aan. Ze leken een vogel voor de degradatiekat, maar hielden FCS op 2-2 en wisten zich daarna nog te redden ten koste van Broekkant. Dit gelijkspel zorgde ervoor dat onze voorsprong werd gereduceerd tot 3 punten op Hoekske, die over Kempenzonen sprongen na hun verlies op ’t Spin diezelfde dag. Hoekske zou de terugronde overigens afsluiten met een 37 op 39 (enkel puntenverlies tegen FCS).

De laatste drie matchen waren fantastisch. Iedereen voelde het belang van die wedstrijden en de supporters kwamen ons in grote getalen steunen. Met overtuigende zeges, thuis voor meer dan 300 supporters tegen Kempenzonen (3-1) en op Claridge (1-4) op zak trokken we, vol vertrouwen, met een overvolle bus naar de Bosvlinders. Ook daar kleurde de zijlijn rood-wit en telden we weer een dikke 200 aanhangers, want naast de busreizigers waren er nog een heel aantal supporters met de auto richting de Hessie afgezakt. FCS moest nog 1 punt behalen om zeker te zijn. ’t Was geen gemakkelijke match, maar broer Bert en neef Wouter zorgden voor het orgelpunt: 0-2 en eindelijk waren we kampioen!

Na een mooi eerbetoon op het veld, een ingetogen lied geschreven door Paul (zie http://www.youtube.com/watch?v=Jd22Y5HX7gA) en hartelijke verbroederingen met de supporters werd een groot feest ingeleid dat 2 dagen duurde. Na het onvergetelijk feest op zaterdag in café Bikoro verzamelde de ploeg zondag opnieuw bij café ’t Hoekske voor het tweede deel. De harde kern hield het uit tot in de vroege uurtjes zondagnacht.

Bedankt spelers van de 1ste ploeg, maar zeker ook de trainers en afgevaardigde die het, met een kern van 23 spelers, niet altijd makkelijk hadden om iedereen tevreden te houden. Bedankt supporters voor jullie massale opkomst! We hopen jullie de komende tijd en volgend seizoen weer massaal te begroeten.

 

Volgende matchen


No upcoming matches!